Bulgarije, Zwarte Zeekust, 14 september 2025.
Vlak voor we de grens naar Bulgarije overstaken, hebben we 2
dagen aan de Roemeense Zwarte Zeekust gestaan, vlakbij de Bulgaarse grens. Toen
we wilden vertrekken om aan onze rondreis door Bulgarije te beginnen, begon het
te regenen. Stortregenen, de hele dag. De eerste keer in 3 maanden dat het zo
regent.
We stonden op een aardig plekje vlak aan de kust, zo’n 10
meter vanaf de rand van de steile kust naar het strand beneden, denk zo’n 30
meter hoogte. In de dagen ervoor hadden we aan de ene kant op enige afstand een
grote Duitse expeditietruck als buren gekregen en aan de andere kant een Duitse
Vario, een camperbusje zoals onze vorige camper, maar deze Vario was geen 4x4,
wel achterwielaandrijving. Zij besloten om te vertrekken een uurtje voordat wij
dat ook van plan waren. Maar het weggetje waar we alle drie langs stonden was
modder geworden, zuigende modder. En dus kwamen ze al gauw vast te zitten. Ze
vroegen John of hij hun Vario eruit kan trekken. John begint daar niet aan,
want modder is heel verraderlijk, je komt snel zelf vast te zitten en de kans
dat je oncontroleerbaar alle kanten op glijdt is niet denkbeeldig. Hij heeft ze
wel geholpen met gras achter de wielen te leggen, zo’n 3 meter lengte, zodat ze
een zijlaantje met gras op zouden kunnen. Dat ging op zich goed, maar ze
besloten niet het zijlaantje op te gaan, maar toch nog een keer door de modder
proberen te komen. Daar liepen ze al gelijk in vast. Ze hebben toen onze andere
buren, de grote Duitse truck gevraagd om te helpen. In eerste instantie heeft die
ze er inderdaad uitgetrokken. Maar kwam even verderop ook zelf vast te zitten.
Ook met zandplaten lukte het niet om de grote truck, gauw 10-12 ton, los te
krijgen. Hij gleed bij iedere poging ook dichter naar de rand. John is blijven
helpen, maar toen de chauffeur van de grote truck vroeg of wij hem niet los
zouden kunnen trekken….(wij zouden een 10-12 tonner moeten lostrekken in de
modder?) heeft John toch maar gezegd dat we dat niet gaan doen en dat alleen
een tractor hem nog hier uit zou kunnen trekken. Ze hebben een tractor geregeld
en die trok de grote truck er zomaar uit, alsof het een Fiatje 500 was en
sleepte hem naar de grindweg. Daarna werd ook de Vario eruit getrokken en naar
de weg gesleept. Wij besloten gewoon nog een dagje te blijven staan, niet erg,
we hebben de tijd. Maar ook de volgende dag was de modder nog als dikke slik.
We zijn daarom over het hoge gras naar de grindweg gereden, ook weer gelukt.
We zijn de afgelopen weken, met stralend weer, over een paar
hele mooie routes gereden. De Transfagarasan en de TransAlpina. Dit zijn hele
bochtige wegen, heel veel haarspeldbochten. De eerste omhoog, van zuid naar
noord en de andere noord naar zuid. Mooie routes, maar wel erg druk en
toeristisch. Vooral motoren houden van dit soort bochtige wegen en dan vooral
in grote groepen. Op de TransAlpina was bovendien een soort rally gaande,
allemaal sportwagens voornamelijk Nederlandse en enkele Duitse. Met loeiende
motor blijven ze even achter je hangen en soms halen ze je zelfs in de bocht in. Het waren voornamelijk
Lamborghini’s, Ferrari’s en Porsches. Je mocht op deze routes maar max 40
rijden, maar ja, daarvoor rijd je niet in zo’n auto. Politie zie je hier toch nooit.
Zo op het oog lijkt Roemenië een redelijk welvarend land; de
huizen zien er netjes onderhouden uit, vaak vrij dure auto’s, altijd druk in de
supermarkten. Maar als je de kleine onverharde wegen oprijdt, is het een ander
verhaal en zie je soms ‘bouwsels’ van golfplaat. Ook de oude flatgebouwen uit
de Sovjettijd, vaak opgeknapt, maar soms ook helemaal niet, oud en vervallen,
maar wel nog bewoond.
Altijd jammer is dat er in Roemenië zoveel zwerfvuil is. Dat
geeft wel weer kansen voor anderen. Je ziet langs de hoofdwegen, vergelijkbaar
met onze N-wegen, mensen uit de bermen blikjes en flesjes opvissen. Geen
vluchtstrook, dus ze lopen in feite gewoon op de rand van de snelweg. Bij de
supermarkten staan mensen met hele grote zakken met vieze flesjes en blikjes.
Maar goed, zo wordt het toch opgehaald en verdienen arme mensen er nog wat aan.
 |
| De TransFaragasanweg |
 |
| De Duitse buscamper en camper-truck die zich muurvast reden in de dikke modder |
 |
| Nadat de tractor de beide campers eruit had getrokken, zag de weg er zo uit |
 |
| Een mooie thermen |
 |
| Zelfs voor een Aperol Spritz hoef je het water niet uit |
 |
| Rotsklooster in Bulgarije |
 |
| Rotsklooster |
 |
| Een wat vroege kerststal |
 |
| Een zandsteengrot |
