Griekenland, Igoumenitsa, 16 oktober 2025.
Drie weken geleden zijn we vanuit Bulgarije het noordoosten van Griekenland ingereden en nu aangekomen bij de westkust. In het hele grensgebied van het zuiden van Bulgarije bij de Turkse grens en het noorden van Griekenland aan de Turkse grens, is er veel politie. Ook Frontex is aanwezig. De grens tussen Bulgarije en Griekenland is inmiddels allang een gewone grens tussen 2 EU-landen. Maar er zijn nog veel oude grensgebouwen in Sovjetstijl uit de tijd dat Bulgarije een Oostblokland was en je hier dus het Oostblok uitreed.
Na de grens
Bulgarije-Griekenland zijn verder langs de Turkse grens gereden en uiteindelijk
bij de kust bij Alexandroupolis uitgekomen. Het einde van de EU-oostgrens. Onze
reis langs de oostgrens van de EU hebben we hier afgesloten.
Van noord naar zuid: van Narva in Estland langs de Russische grens, via Letland en Litouwen langs de grens met Belarus Verder via Slowakije, Hongarije en Roemenië langs de grens met Ukraine. En via het drielandenpunt Bulgarije, Griekenland, Turkije, langs de Turkse grens naar Alexandroupolis aan de Griekse kust. Alleen in Polen zijn we niet dicht langs de oostgrens gereden.
In Griekenland zijn
we verder langs de kust gereden, langs alle ‘vingers’ van Halkidiki. Het is
inmiddels natuurlijk herfst en langzaamaan zien we de hellingen verkleuren en
rijden door prachtige herfstpaletten.
In Thessaloniki
zijn we naar het Archeologisch museum en het Byzantijns museum geweest,
prachtige musea. En langs de berg Olympus zijn we nog iets zuidelijker gereden
naar het Piliongebergte, op het schiereiland van Volos. Opvallend in
Griekenland, veel meer dan in Roemenië en Bulgarije, zijn de zwerfhonden. In
grote groepen liggen ze overal in de dorpen. Ze blijven op parkeerplaatsen rond
je camper zwerven. Vaak blijven ze de hele nacht door blaffen. John heeft hier
wel een trucje opgevonden.
Daarna toch nog maar een keer langs de Meteorenkloosters. We zijn daar ook 15 jaar geleden geweest, op onze eerste camperreis, maar deze kloosters liggen zo bijzonder en zijn zo mooi dat we ze nu niet willen overslaan. Maar er is veel veranderd, niet aan de kloosters zelf, maar wel aan de drukte. We zijn ’s morgens vroeg gegaan, stonden bij het eerste klooster een kwartier voor openen al voor de deur en toen stonden er al busgroepen. Toen we dit eerste klooster uitkwamen stonden er op de parkeerplaats 12 touringcars. Het is gewoon, zelfs half oktober, heel erg druk op dit soort hoogtepunten.
Het weer is al
sinds we in zuid-Bulgarije reden, heel wisselvallig. Af en toe is er wel een
mooie zonnige dag, of het klaart op in de loop van de dag, maar stabiel zonnig
weer hebben we de laatste 4 weken niet gezien.
En dan beëindigen we deze reis en blog. We nemen de ferry van Igoumenitsa aan de Griekse westkust naar Ancona in Italië. En zijn dus vóór de verkiezingen thuis, want elke stem telt.
 |
| De heilige berg Athos op Halkidiki |
 |
| Een van de vele kloosters op Athos, een religieuze staat binnen de staat Griekenland. Vrouwen verboden, mannen alleen met voorafgaande toestemming. Deze foto dus vanaf een boot. |
 |
| Boog van Galerius in Thessaloniki |
 |
| Archeologisch museum in Thessaloniki |
 |
| Byzantijns museum in Thessaloniki |
 |
| Alexander de Grote |
 |
| Het graf van Philippos II, de vader van Alexander de Grote, in Vergina. Het museum is over de grafheuvel gebouwd. Het graf werd ongeschonden gevonden. |
 |
| Fresco van één van de grafmuren |
 |
| Je moet als archeoloog wel van puzzelen houden |
 |
| Paleis van Philippos II in Vergina, waar hij is vermoord tijdens de bruiloft van zijn dochter, in aanwezigheid van zijn zoon Alexander de Grote |
 |
| De bijzondere Meteora-kloosters |
 |
| Onderweg in het National Park Tzoumerka. In september 2023 heeft een grote storm met 3 dagen stortregen de rivier tot een immense watermassa gemaakt. De hele kloof is zwaar beschadigd, de weg is provisorisch hersteld. |
 |
| Heilige Kipinas-rotsklooster |