Georgië, Manglisi, 23 april 2026
Na onze afgebroken tocht door de sneeuw naar Nemrut Dagi
zijn we naar het meer van Van gereden. Een hooggelegen zoutmeer. Rijdend naar
de zuidpunt van het meer rijden we door een volledig besneeuwd landschap. Het
meer is prachtig, diepblauw met besneeuwde bergen erachter.
Als we verder rijden van de stad Van naar Kars en van Kars
naar de Zwarte Zeekust, rijden we alleen maar verder de sneeuw in, tot langs de
weg op een hoogte van ca 2500 mtr aan beide kanten een sneeuwrand heeft meer
dan een meter hoog. We rijden langs de berg Ararat, vol in de zon, maar toch
maar max 5-6 graden overdag. Onderweg naar de Zwarte Zeekust dalen we langzaam af
door de bergen en wordt het een aangename 15 graden. Maar aan de Zwarte Zeekust
is het frisser en het regent. Aan het begin van de avond klopt er een Nederlandse
jongen bij ons op de deur. Hij is op de fiets onderweg naar China en vroeg zich
af hoe ver de grens nog is. Hij had geen GBs meer en kon dus geen route op z’n
telefoon meer zien. Ik kon op onze gedownloade kaarten de afstand aangeven en
een kampeerplekje voor de nacht (van Park-4-Night). En daar ging hij weer,
wilde niets drinken, zocht een plek om z’n tentje op te zetten en te gaan
slapen. Respect hoor, in februari vanuit NL vertrokken en plant om in augustus
in China te zijn.
Soms is het toch wel handig om grijs haar te hebben (en wat
ouder te zijn). Bij de grens van Turkije naar Georgië mag alleen de chauffeur
in de auto blijven zitten en die moet ook de eigenaar zijn. De passagier moet
via een lang gebouw dat zowel de grenscontrole Turkije uit bevat als de grens
Georgië in. Het schijnt binnen erg chaotisch te zijn, grote groepen mensen
(want alle buspassagiers moeten ook via dit gebouw). Daarom hou ik bij de
eerste controle, waar de passagier eruit moet, een wandelstok omhoog en wijs
naar mijn heup. Nee, natuurlijk mag ik in de auto blijven zitten en zo gaan we
samen met de camper van loket naar loket. Het fijne van Georgië is dat we ook
weer Starlink hebben. Turkije heeft nog geen toestemming gegeven voor Starlink,
dus daar waren we afhankelijk van soms best wel slechte lijnen. Toch vreemd hoe
zo’n Starlinksignaal direct weg was toen we Turkije inreden en direct terug was
toen we Turkije uitreden.
Het is nog steeds erg koud, ook voor hier is het voor de
tijd van het jaar kouder dan normaal. En Georgië (en ook het oostelijk deel van
Turkije) bestaat uit veel hooggebergte, dus we rijden vaak over vrij hoge
passen en overnachten regelmatig op zo’n 1200-1600 meter hoogte. Niet heel
hoog, maar wel fris. We hebben een pas op een hoogte van 2300 meter gereden,
met aan weerkanten van de weg een sneeuwhoogte van ca 2 mtr en hoger. Er was
een smalle doorgang vrijgemaakt, net breed genoeg voor één auto, met soms iets
bredere uitwijkpunten. Het was gelukkig heel rustig, hebben nauwelijks
tegenliggers gehad.
Wat is het aangezicht van Georgië? We rijden door hele mooie
gebieden, hoge bergen, diepe ravijnen. We rijden nu in het zuidoosten en het is
een heel arme regio. De dorpen en stadjes bestaan uit oude Sovjet-flatgebouwen,
niet onderhouden. Er staan veel oude, gammele huizen, vaak half ingestort. De dorpen lijken grotendeels verlaten. Er zijn veel oudere
mensen, veel koeien op straat, maar je ziet geen jongeren. Er is natuurlijk ook
geen inkomen te halen uit een paar koeien en een lapje grond. Het is triest om
te zien.
Door het koude weer kunnen we niet naar de noordelijke
regio, dat we eigenlijk wel gepland hadden. De weg is nog niet open. We zoeken
daarom naar het warmste plekje in Georgië, dat is het zuidoosten. Hopelijk
kunnen we daar wat buiten in de zon zitten. Het weerbericht is goed voor die
regio. We gaan het zien en jullie ook.
 |
| Altijd weer een mooi plekje voor de nacht |
 |
| Het Van meer in het oosten van Turkije |
 |
| De berg Ararat |
 |
Aan de voet van de berg Ararat weer
een mooi plekje voor de nacht |
 |
| Een regio erg dicht bij Iran |
 |
Ani, ruïne van een stad aan
de grens met Armenië
|
 |
Oude brugresten over de grensrivier
met Armenië |
 |
| Ook in Georgië mooie plekjes voor de nacht |
 |
Een kilometers lange smalle doorgang door
de metershoge sneeuw, op de
Goderdzi-pass,
op een hoogte van ca. 2000 meter |
 |
Vardzia cavetown. Een oud klooster
uit de 12e eeuw, volledig uitgehakt en uitgegraven
in de berg, met zo'n 500 uitgehakte kamers
over 19 verschillende niveaus. |
 |
Georgisch schrift. Je begrijpt dat er hier een
parkeerplaats is, dat wel.
Maar een supermarkt of bakker bijvoorbeeld
herken je alleen aan de afbeeldingen op de winkelruit. |
