16 april 2026

Turkije, Malatya, 13 april 2026.

Van de ballonnen in Pamukkale rijden we naar de kust en kiezen een mooi plekje op het strand in de buurt van Side. Tot juni mogen campers hier op het strand staan. Het is heerlijk weer, niet echt warm, maar toch genoeg om buiten te zitten, met zicht op de diepblauwe zee. We blijven 2 dagen hangen en gaan dan door naar een mooie historische site, Aspendos. Een prachtig Romeins theater en de restanten van een oude stad.

Daarna rijden we door naar Cappadocië, het hart van de toeristenindustrie. Het dorp Goreme is het centrum hiervan en loopt nu al vol met toeristen. Maar ja, het is ook wel heel mooi in de omgeving. We hebben ooit, 20 jaar geleden een wandeltocht door Cappadocië gemaakt, door de valleien, bagage werd van locatie naar locatie gebracht. En daar in de valleien is het nog steeds heel rustig, je ziet er bijna niemand, iedereen blijft boven, uitkijkend over Cappadocië. We kiezen elke dag een ander plekje om te overnachten, telkens met een ander prachtig uitzicht. En natuurlijk, vroeg in de ochtend, het iconische beeld van een lucht vol luchtballonnen boven Cappadocië. Kost overigens € 70 pp. Is niets vergeleken bij wat wij 25 jaar geleden al betaalden voor een ballonvlucht boven Serengeti.

In het oosten van Turkije rijden we door het gebied waar op 6 februari 2023 een grote aardbeving heeft plaatsgevonden. Er staan hier en daar nog wat beschadigde, ingestorte gebouwen en huizen. Verder wordt er nog heel veel gebouwd aan lage huizen, allemaal in een vierkant bij elkaar, allemaal precies hetzelfde, met een kleine veranda aan de voorkant. Hier en daar wonen mensen nog steeds in tenten van de officiële Turkse hulporganisatie AFAD, maar je ziet dat niet zoveel meer. In de iets grotere dorpen en steden, zie je overal nieuwe flatgebouwen, zien er keurig uit, hoop dat ze aardbevingsbestendig zijn gebouwd.

Mensen zijn heel gastvrij, als we ergens tanken komen ze met thee en koekjes aanzetten. Iedereen zwaait en lacht naar je. Als je met jongeren in gesprek bent, (want die spreken wat Engels) hebben ze allemaal wel familie in Nederland of Duitsland.

Maar een ergernis, met name hoop ik ook voor Turken zelf, is de rotzooi in het landschap. Iedereen gooit alles uit z’n auto, langs de weg ligt het vol met flessen, plastic zakken. Ook als je ergens stopt om te lunchen of in de buurt van het strand, ligt rotzooi, achtergelaten na een picknick . Het is bijna net zo erg als in Peru aan de kust en dat was heel, heel erg. Bijvoorbeeld een stel stopt naast ons in Cappadocië, er komen kampeerstoeltjes uit de auto, wat drank, wat snacks. Hij speelt gitaar, ze zitten gezellig te kijken naar de zonsondergang over Cappadocië. Als ze weggaan blijkt de volgende ochtend dat ze hun verpakkingen hebben achtergelaten. Wie denk je nou dat dat voor je opruimt? Ik snap het niet. En ik ben nog nooit in een land geweest waar overal zoveel grote afvalcontainers staan.

Het weer is inmiddels veel beter, veel zon, maar ook heel erg koud. Logisch want we rijden over de Anatolische hoogvlakte. In Cappadocië werden we op een ochtend wakker met een laagje sneeuw op de auto.

Een paar dagen geleden wilden we naar Nemrut Dagi, de berg Nemrut, met de beroemde stenen beelden van hoofden op de berg. We twijfelen of we zullen gaan, weten niet of de weg sneeuwvrij is, maar besluiten het toch te proberen. De weg blijkt sneeuwvrij en we mogen naar boven rijden. Dan is het nog een stukje lopen, ongeveer een half uur, maar wel met mooi weer. Als wij er zijn stormt het en de trappen naar boven liggen vol sneeuw en ijs. We proberen het een stuk, maar besluiten toch terug te gaan, want je moet ook weer naar beneden over sneeuw en ijs. Jammer, maar dat kan je verwachten als je in het vroege voorjaar reist. Helaas hebben we dit dus gemist: Nemrut Dagi









De oude stad van Aspendos

Het oude Romeinse theater van Aspendos


Karavanserai in Sultanhani

Binnenplaats van de karavanserai

Karavanserai Sultanhani

Rotswoningen in Cappadocië

Ballonnen boven Cappadocië


Sneeuw in Cappadocië

Rotskerk in Cappadocië



Weer een mooi plekje voor de nacht
met uitzicht op "Rose Valley"

Aardbevingsschade

Onderweg naar Nemrut Dagi,
maar toch omgekeerd